「 MINKKY 」

ที่มา บอร์ดฟ้าเดียวกัน
6 กรกฎาคม 2552

เมื่อคืนตอนตี 1 ลูกมีอาการหยุดหายใจ หมอต้องมาช่วยทำการปั๊มหัวใจ และหลังจากช่วยชีวิตเสร็จ หมอแจ้งว่าเด็กคงมีเลือดในสมองออกซ้ำ การร่างกายพบสมองตายและตอนนี้หายใจอยู่ได้เพราะเครื่องช่วยหายใจ

ผมและครอบครัวปรึกษากันแล้วไม่อยากเห็นลูกต้องทรมานจึงบอกหมอว่า ถ้าลูกมีการหยุดหายใจอีกครั้งไม่ต้องปั๊มช่วยชีวิต เพราะไม่ต้องการเห็นลูกทรมาน 

และเมื่อช่วงตี 3 ลูกก็จากไปอย่างสงบ ปาฏิหารณ์ไม่เกิดกับครอบครัวผม

ผลการลงโรคในใบมรณะบัตร หมอเขียนว่า ลูกเป็น ไข้สมองอักเสบ และติดเชื้อในกระแสเลือด 

หมอบอกว่าลูกมาถึงมือหมอช้าเกินไป 

ที่ผมโพสต์ข้อความทั้งหมดผมไม่ได้มีเจตนาโจมตีใคร แค่อยากจะบอกทุกคนว่าถ้าเราอยากจะทำอะไรเพื่อคนที่เรารัก เราไม่ควรรอที่จะทำสิ่งนั้น เพราะเราจะไม่มีโอกาสที่จะทำสิ่งนั้นให้อีกเลยตลอดชีวิต เหมือนกับสิ่งที่เกิดกับ ผมและครอบครัว

 เหตุการณ์นี้ ผลเคยบอกแล้วว่าผมไม่โทษใคร เพราะมันเป็นเหตุสุดวิสัยไม่มีใครอยากให้เกิด ผมคิคเสมอว่ามันคงเป็นเวรกรรมเก่าของ ลูก และครอบครัวผม

ท่านใดอยากต่อว่าผม ผมอยากให้ท่านอ่าน rep ที่ผมได้ชี้แจงให้ละเอียดต่างๆ ก่อนนะครับ ทั้งเรื่องเส้นทาง และอาการเจ็บป่วยของลูก ผมยืนยันว่าผมแจ้งเหตุผลแล้ว แต่คำตอบคือไม่อนุญาตให้ผ่าน
(กระทู้และบทความก่อนหน้านี้)

วันนี้ตอนเช้าน้องเริ่มซึมลง มีไข้สูงขึ้น ความดันลดลง หมอมาดูอาการแล้วเรียบส่งทำ CT-scan ฉุกเฉิน พร้อมกับเจาะเลือดไปตรวจเพาะเชื้อ ผลออกมาว่ามีการติดเชื้อในกระแสเลือด จนเกิดภาวะเกล็ดเลือดแข็งตัวผิดปกติ ทำให้เกล็ดเลือดลดลง ผลดังกล่าวทำให้เกิดภาวะเลือดออกได้ง่าย กว่าปกติ

 ผลทำ CT-scan พบเลือดออกที่บริเวณใกล้ๆ ก้านสมอง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 cm มีผลทำให้ความดันในสมองสูงขึ้น เด็กจึงซึมลง หมอรีบเอาน้องเข้าห้องผ่าตัดเพื่อเปิดกระโหลกเพื่อลดความดันในสมอง ไม่ฉะนั้นเด็กจะเสียชีวิตทันที 

หลังจากผ่าตัดเปิดกระโหลกศรีษะเสร็จ ซึ่งใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง หมอได้บอกผม และภรรยาว่าตำแหน่งที่เลือดออกอยู่ลึก ไม่สามารถผ่าตัดได้ ถึงลูกหายก็คงไม่เหมือนเดิม หมอบอกให้ผม และครอบครัวเริ่มเผื่อใจไว้บ้าง เพราะ ลูกมีอาการติดเชื้อในกระแสเลือดร่วมด้วย ทำให้โอกาสเสียชีวิตมีสูงมาก

บอกตามตรงว่าตอนนี้ ผมและภรรยาเหมือนกับตายทั้งเป็น เพราะผมมีลูกสาวเพียงคนเดียว ผมคงไม่คาดหวังให้ลูกกลับมาเป็นปกติ ถึงพิการผมก็ยอม ผมหวังจะได้ทำตามสัญญาที่เคยให่ไว้กับลูก คือได้พาลูกไปเที่ยวสวนสยาม อย่างที่ลูกต้องการ 

 ตอนนี้ผมคิดเสมอว่า

“ ถ้าผมโชคดีลูกก็คงจะหายป่วยในเร็ววัน 
ถ้าผมโชคไม่ดีก็คงอีกนานกว่าลูกจะหายป่วย 
แต่ถ้าผมโชคร้ายผมคงจะต้องสูญเสียลูกไปตลอดกาล “ 

ผมขอ รพ.ถ่ายเอกสารใบแรกรับตอนน้องเริ่มป่วยช่วงแรก ๆ มายืนยันให้ทุกท่านได้สบายใจในตัวผมครับ

 ลูกผมต้องเข้า ICU เพื่อแลกให้ใครบางคนได้เข้าสปา

 เวลา 13.00 ภรรยาผมโทรมาหาบอกว่าลูกมีไข้สูง แล้วชักผมก็รีบออกจากที่ทำงานแถวสะพานใหม่ เพื่อกลับบ้านแถวดอนเมืองโดยขับรถผ่านกองทัพอากาศ เดินทาง10 นาทีก็ถึงบ้านผมเห็นลูกหยุดชักแล้ว แต่ยังมีเกร็งเล็กน้อย ผมก็รีบพาลูกขึ้นรถ พร้อมภรรยาโดยวิ่งผ่านเส้นเดิม 

พอวิ่งผ่านกองทัพอากาศ มีทหารเด็กๆ สะพายเอ็ม16 โบกมือทีแรกผมก็เข้าใจว่าคงจะตรวจบัตร ก็ให้ดู แต่ทหารบอกว่าเข้าไม่ได้เพราะเดี๋ยวจะมีนักร้อง ผ่าน ผมบอกว่าลูกต้องรีบไปหาหมอที่ รพ.ภูมิพล ทหารเด็กดีมากๆ ว.ไปแจ้งทหารของนักร้อง 

คำตอบคือไม่อนุญาต ผมนี่ชาไปเลยต้องเลี้ยวรถ วิ่งออกถนนวิภาวดี ไปกลับรถที่หน้า รร.Miracle แล้ววิ่งอีกไกลมาก เลี้ยวเข้าไปยังถนนพหลฯ คืออ้อมไปเกือบ 30 ก.ม. ลูกผมก็เริ่มซึม ผมก็เหยียบสุดๆ คิดว่าไม่เป็นไร 

 คำตอบคือไม่อนุญาต ผมนี่ชาไปเลยต้องเลี้ยวรถ วิ่งออกถนนวิภาวดี ไปกลับรถที่หน้า รร.Miracle แล้ววิ่งอีกไกลมาก เลี้ยวเข้าไปยังถนนพหลฯ คืออ้อมไปเกือบ 30 ก.ม. ลูกผมก็เริ่มซึม ผมก็เหยียบสุดๆ คิดว่าไม่เป็นไร 

แต่ที่ไหนได้ ดันไปปิดถนนฝั่งพหลอีก ตรงแยกจันทรุเบกษา คือผมอุตส่าห์ขับอ้อมเพื่อกลับมาทีเดิม แต่ดันมาปิดถนนอีกฝั่ง ผมหมดสิทธิ์ไป ต้องรออีกราว 30นาที ระหว่างรอผมได้ถ่ายรูปที่ทหารปิดถนนไม่ให้รถเข้ากองทัพอากาศไว้เป็นหลักฐาน

 ไปถึงรพ.ภูมิพล หมอบอกว่าเป็น Febrile convulsion (ไข้สูงแล้วชัก) บอกต้องรีบทำ CT scan และต้องเข้า ICU เพื่อประเมินความเสียของสมอง

ผมมารู้ทีหลังว่า นักร้อง เพื่อไปทำสปาที่ รร.โซฟิเทล ลาดพร้าว จากเพื่อนที่ทำงานที่นั้น แบบว่าเสียใจมากๆ แต่ผมคงไม่โทษใครครับคิดเสียว่า

เป็นกรรมของลูกของผม และครอบครัวผมก็แล้วกันที่ลูกเข้า ICU แลกกลับใครที่ต้องเข้า Spa
.....
(ผู้ประสบเหตุได้มาเล่าเพิ่มเติมในวันต่อมา ดังนี้)

มื่อคืนตอนตี 2 น้องมีชักซ้ำอีก 2 ครั้ง แพทย์เวรได้ทำการเจาะหลังเอาน้ำไขสันหลังไปตรวจ และทำ CT scan ซ้ำ ผลการตรวจหมอบอกว่าน้องเป็นเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ประกอบกับเนื้อสมองขาดอ๊อกซิเจนบางส่วน หมอได้เพิ่มยากันชัก และยาปฏิชีวนะ เพราะหมอเห็นว่าน้องเริ่มมีปอดติดเชื้อข้างขวา ตอนนี้ใส่เครื่องช่วยหายใจให้ แล้ว หมอบอกขอดูอาการอีก 2-3 วัน ถ้าไม่ดีขึ้นต้องเจาะหลังซ้ำ

หมอบอกว่าถ้าชักซ้ำบ่อยๆ จะมีปัญหาเกี่ยวกับการมองเห็นของน้องได้ เพราะเยื่อหุ้มสมองที่อักเสบเป็นตำแหน่งสมองส่วนหน้า ใกล้ๆลูกตา

 ภรรยาผมถามหมอว่า ถ้าพาลูกมาเร็วกว่านี้ซัก 30 นาที ลูกจะดีกว่านี้ไหม หมอตอบว่าก็จะดีมากๆ เพราะจะใส่ท่อช่วยหายใจได้ทัน เนื้อสมองจะเสียหายน้อยลง 

หลังจากฟังหมอพูดจบ แฟนผมร้องไห้โฮเลย เธอโทษตัวเธอเองตลอดว่าแม่ผิดเองที่ไม่ยอมพาลูกไปที่ รพ.อื่น (ลูกผมมีบัตรทองที่รพ.ภูมิพล) ไม่อย่างนั้นลูกคงอาการไม่แย่แบบนี้ ผมก็ให้กำลังใจเธอว่า เราทำดีที่สุดแล้ว เรื่องแบบนี้คงไม่มีใครอยากให้เกิด บอกตามตรงนะครับว่าผมเครียด และเป็นกังวลเกี่ยวกับลูกมากๆ 

ส่วนเรื่องการฟ้องร้องผมผมคงไม่ทำหรอกครับ ผมก็แค่คนธรรมดา หาเช้ากินค่ำเงินเดือนหมื่นกว่าบาท แค่เพียงประคองชิวิตครอบครัวให้ผ่านไปแต่ละเดือนก็แทบแย่แล้วครับ

^

^

^

ด้านบนนี่คือบทความเก่านะค่ะ อาจจะมีการวางสับไปสับมาบ้าง เพราะบนสุดเ็ป็นบทความใหม่ที่น้อง

เค้าพึ่งเสียชีวิตไปค่ะ... ยังไงก็ขอร่วมไว้อาลัยกับน้องเค้าด้วยคนนะค่ะ...

สังคมสมัยนี้แบบว่า...=_=

ยอมรับไม่ได้จริงๆค่ะ เรื่องแบบนี้...